خيلي دور خيلي نزديك

نميدونم چرا از روزيكه موضوع من و وزير كشور پيش اومد و موضوع به راه ندادن من به وزارت كشور كشيده شد و مسائل بعد از اون رخ داد، هر چي خودم رو راضي كردم تا در خصوص اين مساله مطالبي بنويسم،دلم راضي نشد.

خيليا بهم گفتند؛درخصوص اين مساله تو وبلاگت بنويس ولي باور كنيد چند وقته از سياست وسياسي بازي بريدم و شايد براي همين هم بود كه دبير سرويس شهرستانهاي رو تو خبرگزاري فارس پذيرفتم و براي مدتي از دنيا سياست كنار رفتم و الان دارم با بروبچه‌هاي شهرستان و خبرنگاراي محلي حال مي‌كنم، هم تجربيات رو به اونها منتقل مي‌كنم و هم ياد روزاي اول خبرنگاري خودم تو قم ميافتم.

در هرصورت موضوع من و آقاي پورمحمدي وزير محترم كشور به خير گذشت و با اومدن اون به خبرگزاري و روبوسي ما همه چي ختم به خير شد.

موضوع هم برميگرده به نوع سوال كردن‌هاي من از وزير كشور كه رك و بي پرده حرفام رو مي‌زدم و شايد از اين بابت يه مقداري ايشون از من رنجيدند و ترجيح دادند تا منو تو حوزه كاري خودشون ملاقات نكنند ولي من تا وقتي خبرنگار باشم،همين روش رو كه صرف نظر از جناح بنديهاي سياسي به وظيفه‌ام عمل كنم ادامه مي دم.

در اين بين از آقايان فضائلي مدير عامل محترم خبرگزاري فارس و توانگر سردبير اين خبرگزاري كه با حمايتشون از من از حريم و حرمت رسانه دفاع كردند تشكر مي كنم و بي شك رفتار مدير عامل فارس مي‌تونه الگوي خوبي براي مديران رسانه‌‌هاي كشور در چنين شرايطي باشه.

همچنين از خبرنگاران و رزنامه‌نگارايي كه با انتشار نامه و درج مطلب تو وبلاگها و سايتاشون از من حمايت كردند تشكر مي كنم از جمله خبرنگارا و اعضاي تحريريه خبرگزاري مهر، بچه‌هاي خوب روزنامه اعتماد ملي و سايت روزنا، برو بچه هآي خوب خبرگزاري فارس،روزنامه‌هاي قدس، همشهري، كارگزاران، مردم سالاري، اعتماد،اينده نو، جمهوري اسلامي، جام جم،كيهان، حيات‌نو، خراسان و سرمايه و خبرگزاري ‌هاي ايسنا، ايلنا، سايت شهر ما، سايت ايرانيوز، خبرگزاري رسا، انجمن روزنامه نگاران مسلمان و انجمن صنفي روزنامه نگاران ايران، خانم بدرالسادات مفيدي، عكاساي خوب رسانه‌اي،ثمانه اکوان و بچه های خوب خبرگزاری موج . بچه هاي صدا وسيما كه عليرغم حمايت به خاطر معذوريت‌هاي شغلي نخواستند نامشون منتشر بشه،محمد قوچاني عزيز و همكارانش،فرهادپناه بهمن، ندا دهقاني، پرستو دوكوهكي ، مهدي افروز منش، بچه‌هاي رجانيوز، همكلاسي‌ها و همدانشگاهي‌هاي خوبم در دانشكده خبر و تمامي كسايي كه شايد اسمشون رو فراموش كردم و تو اين مدت از من بدون گرايش هاي سياسي حمايت كردند، تشكر مي‌كنم و به اونايي هم كه تو اين فضا خواستند عليه نظام و كشور سوء استفاده كنند مي گم كه باور كنيد نه من سياسي‌ام نه دوست دارم ابزار دست شما ها بشم و در نهايت باور كردم كه چو ايران مباشد تن من مباد. دمهمتون گرم ، يا علي.

نوشته شده توسط عطا افشاري در پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385 ساعت 20:55 موضوع | لینک ثابت