خيلي دور خيلي نزديك

آنهایی که نشست خبری رئیس حمهور را به مناسبت سوم تیر و با موضوع تحولات اقتصادی از شبکه اول دیدند شاید به این نکات توجه نکردند.

اول اینکه به نظر می رسد رئیس جمهور محترم/ رسانه ملی و خبرنگاران آنرا که از ابتدای کار این دولت همراه وهمدل دولت محترم نهم بودند به رسمیت نشناخته و حرفه ای هم  ندانسته و با نشاندن آقای کلهر ضمن آموزش نوع پرسش از رئیس جمهور به خبرنگاران واحد مرکزی خبر به آنان هم آموخت که یک نفر چکونه می تواند در همه عرصه ها از جمله اقتصاد کارشناس باشد.

دوم اینکه در آغاز چهارمین سال عمر دولت نهم بازگشت کلهر به صفحه تلویزیون بار دیگر خاطره مناظره های شب های انتخاباتی را در ذهن مردم و مخاطبان یادآور شد و سیما برای اولین بار تلویزیون را بدون حضور نمایندگان خود به طور کامل در اختیار یک دولت قرار داد.

سوم اینکه آقای احمدی نژاد که ۳ سال است دولت را در دست گرفته در کمتر از ۲۴ ساعت  یک بار دیگر بر صفحه تلویزیون ظاهر شد و این بار در یک برنامه زنده با فراموش کردن اینکه آین آقا چهارمین سال ریاسنت جمهوری خود را آغاز می کند با انتقاد از برنامه های اقتصادی دولت به انتقاد از دولت خود پرداخت و با انتقاد از برنامه های اقتصادی به ارائه برنامه های جدید پرداخت ولی به این سئوال پاسخ نداد پس دولت نهم در این سه سال چکار می کردید.

این هم معنی تحولات اقتصادی.....شاید من نمی فهمم.

نوشته شده توسط عطا افشاري در دوشنبه سوم تیر 1387 ساعت 23:32 موضوع | لینک ثابت

سه سال از انتخاب محمود احمدي نژاد به رياست جمهوري مي گذرد. هرچه از زمان آن انتخاب مي گذرد، اين پرسش بيشتر در سطح نخبگان و منتقدان مطرح مي شود که «آيا قرار است اين وضعيت ادامه يابد؟»  دولت نهم با مجموعه رفتارها و رويکردهايي که از خود بروز داده، عملاً بستر بيشترين حجم انتقادها از يک دولت در سال هاي پس از استقرار جمهوري اسلامي را فراهم کرده است. به عبارت ديگر، روند حرکتي دولت نهم (به طور عام) و رفتار و گفتار شخص رئيس دولت (به طور خاص) چنان از معيارهاي قابل توجيه و پذيرش در نزد نخبگان، کارشناسان، مديران قبل و حتي ساختار تعريف شده کشور (نظير برنامه چهارم توسعه) فاصله دارد که با وجود همه محدوديت ها در برابر منتقدان، طبيعتاً بيشترين حجم انتقاد را برمي انگيزد و در نتيجه دولت مي تواند مدعي شود که بيشترين ميزان سعه صدر يا انتقادپذيري را در مقايسه با دولت هاي قبل از خود بروز داده است. گويي ماشين دولت نهم در جاده ايي در حال حرکت است و ماشين منتقدان در جاده ايي ديگر. منتقدان دولت را به تغيير مسير حرکت خود و ورود به جاده محل حرکت خويش فرامي خوانند اما در مقابل ماشين دولت و راننده اش گرچه صداي بوق و داد و فرياد اتومبيل هاي ديگر را مي شنود و در بهترين حالت، حتي ممکن است بوق هاي ديگران را محترمانه با بوقي بلندتر و گوش خراش تر پاسخ ندهد، اما عملاً همان مسير خود را مي رود و جاده يي را طي مي کند که خود انتخاب کرده است و به آن اعتماد و اعتقاد دارد.

روزی که احمدی نژاد پا در طبقه همکف وزارت کشور گذاشت تا به جرگه داوطلبین انتخابات نهم ریاست جمهوری بپیوندد علاوه بر اینکه کمتر کسی حتی خوشبین ترین هوادارانش نیز به پیروزی وی در انتخابات ایمان نداشتند دیگر کاندیداها در هر دو اردوگاه اصولگرا و اصلاح طلب در جریان تبلیغات زودرس انتخاباتی به تخریب یکدیگر می پرداختند و ستاد هاشمی رفسنجانی که آن روزها قالیباف را جدی ترین رقیب می پنداشت با این تصور که فراجناحی عمل می کند حتی با تشکیل تیم تخریب بیشترین حجم تخریب را متوجه فرمانده سابق نیروی انتظامی که آنروزها با بهره گیری از کارشناسان تبلیغاتی حزب کارگر انگلیس شیوه های جدیدی از تبلیغات را به صحنه آروده و جای انگشتر عقیق دستش را با حلقه ای طلایی و ردای نیروی انتظامی را با کت وشلواری سفید عوض کرده بود نمودند که البته کارساز افتاد ولی از این نکته غافل بودند که محمود احمدی نژاد با حضور موثر در مساجد و پایگاههای مردمی و رجعت به شعارهای اولیه انقلاب اسلامی و موضوع عدالتخواهی بی صدا به جمع آوری آراء خاموش مردم پرداخت و طیف کارگزاران هنگامی متوجه این موضوع شدند که برای اولین بار انتخابات به دور دوم کشیده شد و این گیجی حتی با اجماع مصلحتی اصلاح طلبان در دور دوم انتخابات به سوی پدر خوانده هم کارساز نیفتاد و قطار اصلاحات که این بار می خواست از ایستگاههای معین/کروبی ومهرعلیزاده به سوی هاشمی رفسنجانی تغییر مسیر دهد تندی این پیچ خطرناک را ندید و نتوانست مردم را در این دوربرگردان همراه خود کند. 

ستاد هاشمی رفسنجانی هم که در بخش رسانه ای به محوریت مهدی  و جوانان به محوریت یاسر از همه ظرفیت خود استفاده می کرد و حتی امانپور را هم برای مصاحبه با وی به تهران کشانده بودند نیز از اتفاقات دور اول عبرت نگرفته و مغرورانه جشن قبل از پیروزی گرفتند و تیر خلاص را هم حسین مرعشی در مناظره آخر تلویزیونی خود به این بدنه دوپینگ شده از اوهامات زد و در مناظره با خوش چهره که خود بعدها مورد غضب طرفدارن احمدی نژاد قرار گرفت با تحقیر رقیب احساسات ملت را جریحه دار کرد تا ملت به حمایت از مظلوم برخیزند و اگر تردیدی هم دارند بی توجه به این تردید شهردار تهران را راهی خیابان پاستور کنند تا مسیر خیابان بهشت تا پاستور کوتاه تر از خیابان پاستور تقاطع جامی تا ساختمان نهاد ریاست جمهوری باشد و نکته جالب تر اینکه بعدها خوش چهره خود برای دوستانش تعریف کرد که ان شب من اصلا خود خبر از حضور در مناظره با مرعشی را نداشتم و وقتی با من تماس گرفتند تا راهی جام جم شوم چون از منزلم در ولنجک تا ساختمان شیشه ای رسانه ملی راهی نیست این انتخاب بودم و تنها با تکیه بر یک سری اصول اقتصادی که در دانشگاهها تدریس می کردم به تشریح برنامه های دولت پرداختم و این نشان داد که دولت نهم بدون هیچ برنامه ای مدون با شعار برشعور پیشی گرفته و برنامه اش در بی برنامگی است.

و از امروز شمارش معکوس برای پایان دوره نهم ریاست جمهوری اغاز می شود و حالا پس از سه سال وقتی به وقایع خرداد ۸۴ و عکس یادگاری آن شب با خبرنگاران در ستاد انتخابات کشور پس از اعلام نهایی آراء رجوع می کنم آن چه در این سالها گذشت را تجربه ای ماندگار برای این ملت می دانم و به روزهای آینده فکر می کنم که در انتخابات آینده انتخاب مردم چه خواهد بود و آیا احمدی نژاد اولین رئیس جمهور مکلای این کشور است که تنها توان ۴ سال نشستن بر مهمترین صندلی دستگاه اجرائی کشور را خواهد داشت یا اینکه باید این ملت باز هم همه را غافلگیر کنند.

نوشته شده توسط عطا افشاري در یکشنبه دوم تیر 1387 ساعت 18:4 موضوع | لینک ثابت