خيلي دور خيلي نزديك

محمود احمدي نژاد همچنان بلندپرواز است. اين بلندپروازي فقط براي اداره جهان نيست. براي رهنمود دادن به رئيس جمهور امريکا، صدراعظم آلمان يا رئيس جمهور ايتاليا هم نيست. براي تداوم انديشه اش براي ايران است. حتي مشکلات سهمگيني که در اين سال بر دوش مردم اعم از فقير و غني سوار شده است، هنوز رئيس جمهور ايران را زميني نکرده است. البته نبايد هم تعجب کرد، معجزه هزاره سوم در قاب يک رئيس جمهور چهارساله نبايد بگنجد و تاکنون نشان داده نمي گنجد. بر همين اساس ترجيح مي دهد درباره انتخابات و خودش سخني نگويد. اگر هم بنا به ضرورتي که تشخيص مي دهد و در جمعي خصوصي کلامي در اين باره به زبان مي راند نه تنها خودش را رئيس جمهور چهارساله نمي داند بلکه بسان بلندپروازي هايش در ورزش، اقتصاد، مديريت و حتي روزنامه نگاري از رياست جمهوري 16 ساله سخن در سينه دارد. البته بر اساس قانون اساسي رئيس جمهور نهايتاً براي دو دوره چهار ساله مي تواند بر اريکه قدرت تکيه بزند، اما احمدي نژاد معتقد است اين 8 سال را خودش رياست مي کند و 8 سال بعدي کسي بر جاي وي مي نشيند که ادامه فکري احمدي نژاد باشد. بنابراين از اينجا به بعد ديگر بايد مرام و مسلک رئيس جمهور را از يک مدير اجرايي عالي رتبه هم فراتر برد و او را در هيبت يک مکتب فکري يا سياسي يا دست کم مديريتي ديد و بر اساس آن تحليل و ارزيابي داشت. يعني از اين پس معجزه هزاره سوم را بايد مکتبي خواند، مثلاً با نام «احمدي نژاديسم».

نوشته شده توسط عطا افشاري در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387 ساعت 0:11 موضوع | لینک ثابت